دکتر سید جواد حسینی شکوه، فلوشیپ فوق تخصصی بیماریهای عفونی: نوع خطرناک ویروس HPV منجر به سرطان می شود.

زگیل تناسلی و ویروس پاپیلومای انسانی

دکتر سید جواد حسینی شکوه متخصص بیماریهای عفونی و گرمسیری، فلوشیپ فوق تخصصی AIDS/HIV بالینی

عضو هیات علی دانشگاه علوم پزشکی ارتش جمهوری اسلامی ایران

زگیل تناسلی (Genital wart) یا کاندیلوما آکومیناتا یک بیماری عفونی ناشی از ویروس پاپیلومای انسانی (Human Papillma Virus) یا به اختصار HPV می باشد که با ایجاد برجستگی (زگیل) در ناحیه تناسلی و ایجاد شش نوع سرطان در زنان و مردان شامل: 1. سرطان دهانه رحم یا سرویکس؛ 2. سرطان کانال زایمانی یا واژن؛ 3. سرطان دستگاه تناسلی زنانه یا ولو (Vulva)؛ 4. سرطان آلت تناسلی مردانه (Penis)؛ 5. سرطان مقعد (Ana) و 6. سرطان قسمت خلفی حفره دهان شامل سرطان لوزه و ریشه زبان، اهمیت پیدا می کند. این ویروس ها که بیش از 150 تیپ از آنها شناخته شده و هر تیپ با یک عدد مشخص می شود بر اساس نقش آن ها در ایجاد سطان به دو گروه با خطر بالا (High Risk که با خطر بالایی از ایجاد سرطان همراه است) و خطر پایین (Low Risk  - خطر ایجاد سرطان در آنها پایین است) تقسیم بندی می شوند. عفونت از طریق تماس صمیمی و مستقیم پوست به پوست و در اغلب موارد از طریق انواع تماس جنسی (واژنی، مقعدی و دهانی) منتقل می شود. بیشتر موارد عفونت، خود محدود شونده و بدون علامت بوده و در بقیه افراد معمولا 3 تا 4 ماه پس از ورود ویروس زگیل تناسلی با اشکال مختلف (مسطح تا برجسته و گل کلمی) و به صورت منفرد یا متعدد بروز می نماید. البته گاهی ممکن است بروز زگیل چندین سال پس از انتقال ایجاد شود به همین دلیل تعیین زمان دقیق انتقال و منبع عفونت امکان پذیر نمی باشد. معمولا ویروس عامل بیماری طی 6 تا 9 ماه بصورت خود به خود از بدن پاکسازی می شود و در بازه زمانی یک تا دو سال بعد از عفونت تقریبا 90% بیماران پاک خواهند شد. عفونت HPV فقط در صورت پایداری انواع با خطر بالا (High Risk) در بدن انسان می تواند عامل سرطان هایی گردد که چند سطر قبل ذکر شد. سرطان دهانه رحم (سرویکس) چهارمین سرطان شایع در زنان می باشد، این سرطان سالانه 528000 نفر را درگیر و باعث مرگ 266000 زن در دنیا می گردد؛ عفونت HPV یکی از عوامل اصلی ایجاد سرطان می باشد. لذا پیشگیری از این عفونت در کنار کنترل عفونت HIV و انجام دوره ای پاپ اسمیر از راههای اصلی پیشگیری از سرطان دهانه رحم می باشد.

پیشگیری از عفونت HPV:

رعایت الفبای (ABCD) پیشگیری از بیماریهای آمیزشی شامل:

خویشتنداری (Abstinence)؛ وفاداری (Be Faithful)؛ استفاده مداوم از کاندوم (Continues use of Condom)؛ عدم استفاده از الکل و داروهای روان گردان (Don’t use f Drugs) علاوه بر این واکسیناسیون علیه این ویروس از اقدامات پیشگیرانه اصلی برای جلوگیری از ابتلا به این عفونت و عوارض ناشی از آن می باشد. به عبارت دیگر قابل اعتمادترین راه برای پیشگیری از ابتلا به HPV خویشتن داری در افراد مجرد و وفاداری به همسر در افراد متاهل است. استفاده درست و همیشگی از کاندوم و محدود کردن شرکای جنسی می تواند خطر ابتلا  را کاهش دهد ولی به طور کامل  پیشگیری کننده نمی باشد. لازم است اشاره نماییم که استفاده درست و دائمی از کاندوم، خطر انتقال این عفونت را فقط 60% کاهش می دهد.

واکسیناسیون HPV:

واکسن دو ظرفیتی (سرواریکس) به منظور پیشگیری از تیپ 16 و 18 ویروس که عامل 70% سرطان دهانه رحم می باشد برای استفاده از در خانم ها دردسترس قرار گرفته است. واکسن چهار ظرفیتی ( گارداسیل 4) علاوه بر تیپ 16 و 18، در مقابل تیپ 6 و 11 که علت ایجاد 90% زگیل های تناسلی می باشد محافظت ایجاد نموده و در مردان و زنان کاربرد دارد. واکسن 9 ظرفیتی (گارداسیل 9) که در سال های اخیر در دسترس قرار گرفته در مقابل 90% ویروس های عامل سرطان و زگیل تناسلی محافظت ایجاد می نماید.

واکسن دو ظرفیتی فقط جهت خانم ها و واکسن چهار و نه ظرفیتی در هر دو جنس خانم و آقا کاربرد دارد. شروع سن زدن واکسن 11 تا 13 سالگی می باشد و زمانی که واکسن قبل از شروع فعالیت جنسی دریافت شود بیشترین اثربخشی را دارد. امکان تجویز واکسن در سنین بالاتر و حتی تا سن 45 سالگی در خانم ها به خصوص اگر سابقه تماس جنسی نداشته باشند وجود دارد. سابقه ی تماس جنسی، مانع واکسیناسیون نبوده ولی اثربخشی واکسن ممکن است کاهش پیدا نماید. واکسن در زنان باردار توصیه نمی شود. واکسن در دختران کمتر از 15 سال در دو نوبت با فاصله شش ماه تا یک سال و در بقیه افراد در سه نوبت و در یک دوره ی 6 ماهه (نوبت دوم 1-2 ماه بعد از نوبت اول و نوبت سوم 6 ماه بعد از نوبت اول) کامل می گردد. تجویز واکسن به صورت تزریق عضلانی بوده و در مجموع عارضه جدی نداشته و درد و قرمزی محل تزریق شایع ترین عارضه آن می باشد. با توجه به این که واکسن پوشش کامل تمامی سروتیپ های با ریسک بالا برای ایجاد سرطان دهانه رحم را ندارد؛ لازم است تمامی خانم ها بدون توجه به سابقه واکسیناسیون HPV به صورت دوره ای (سه تا پنج ساله) تحت معاینه و انجام پاپ اسمیر قرار گیرند. با انجام واکسیناسیون با گارداسیل 4 و پاپ اسمیر دوره ای می توان از 90% سرطان های مهاجم دهانه ی رحم پیشگیری کرد ضمن آن که تجویز واکسن باعث کاهش قابل توجه بروز بقیه سرطان های مرتبط با ویروس HPV که روش غربالگری موثری هم ندارند خواهد شد.

درمان موضعی زگیل های تناسلی با کرم های وضعی یا روش های کرایوتراپی (نیتروژن مایع)؛ برداشتن با لیزر یا جراحی با وجود این که ممکن ست با کاهش خطر انتقال بیماری همراه باشد ولی این خطر کاملا منتفی نمی باشد به همین دلیل مشاوره های قبل ازدواج جهت انجام واکسیناسیون در زوج هایی که یکی از آنان دارای سابقه زگیل تناسلی است و همین طور بررسی از نظر بیماریهای عفونی دیگر مثل هپاتیت B و C، سیفلیس و به ویژه HIV ضروری است تا ضمن عدم سرایت بیماری به همسر با تشخیص و درمان زودتر، این عفونت ها منجر به عوارض و مشکلات بعدی نگردند. بررسی این عفونت ها در کسانی که در حال حاضر دچار زگیل تناسلی هم هستند ضروری می باشد.

 

منبع: گاهنامه علمی - خبری "نگاه ایران"

انتهای مقاله

پیام بنیانگذار

مصطفی راستینه هر اجتماع انساني، فرهنگ خاصي دارد که مي‏توان آنها را از يکديگر تميز داد. بدين معني

آمار بازدید کنندگان

کاربران
3
مطالب
485
نمایش تعداد مطالب
127317