روابط عمومی بنیاد پیشگیری از آسیب های اجتماعی : دکتر شیرخانزاده در رابطه با نقش زن در سلامت جامعه بیان کردند: زن، در ساختار خانواده و جامعه، صرفاً یک عضو نیست؛ بلکه یکی از اصلیترین منابع سلامت، امنیت روانی و پیشگیری از آسیبهای اجتماعی است. پژوهشهای روانشناسی، علوم اجتماعی و سلامت عمومی نشان میدهد که زنان، به دلیل نقشهای چندلایه و اثرگذارشان، بنیان رفتارهای سالم، روابط سالم و نسل سالم را شکل میدهند.
به همین دلیل، هر جامعهای که به جایگاه زن توجه کند، در واقع در پیشگیری از آسیبهای اجتماعی سرمایهگذاری کرده است.
۱) زن؛ محور شکلگیری سلامت روان خانواده :
در خانواده، زن معمولاً نخستین منبع آرامش، هیجانتنظیمی و حمایت عاطفی است.
او نقش اساسی در:
•ایجاد دلبستگی ایمن در کودکان
•تقویت همدلی، گفتوگو و مهارتهای اجتماعی
•مدیریت تنشها و حل تعارضها
•انتقال الگوهای رفتاری سالم
دارد.
خانوادهای که از نظر عاطفی پایدار باشد، احتمال کمتری دارد که درگیر خشونت، رفتار پرخطر، سوءمصرف مواد یا فرسودگی روانی شود. بنابراین سلامت روان مادر = کاهش آسیب در نسل آینده.
۲) زن؛ عامل تقویت تابآوری اجتماعی :
زنان در شرایط بحران چه مشکلات اقتصادی و چه بحرانهای خانوادگی، نقش مهمی در حفظ انسجام خانواده دارند.
تابآوری به عنوان یکی از مهمترین عوامل پیشگیری از آسیب، از طریق رفتارهایی مانند:
•حمایتگری
•مدیریت هیجانات
•ایجاد حس امید
•ساماندهی روابط
در زنان تقویت و منتقل میشود.
خانوادهای که تابآوری بیشتری دارد، جامعهای با آسیب کمتر میسازد.
۳) زن؛ سازنده سرمایه اجتماعی و فرهنگی :
سرمایه اجتماعی یعنی اعتماد، مشارکت و پیوندهای انسانی سالم؛ و زنان یکی از اصلیترین منابع شکلگیری این سرمایهاند.
در نقشهایی مانند:
•مادری
•معلمی
•مراقبتگری
•فعالیت اجتماعی
زنان الگوهای رفتاری مبتنی بر همدلی، همکاری و مسئولیت اجتماعی را منتقل میکنند. این ارزشها، سد قوی در برابر بروز آسیبهای اجتماعی هستند.
۴) زن سالم = جامعه سالم :
سازمانهای بینالمللی سلامت تأکید میکنند که ارتقای سلامت روان و اجتماعی زنان، نه تنها کیفیت زندگی فردی آنها را افزایش میدهد، بلکه به طور مستقیم باعث:
•کاهش خشونت
•کاهش اعتیاد
•کاهش فرار از خانه و بزهکاری
•افزایش سلامت روان کودکان
•و تقویت توسعه انسانی
میشود.
۵) توانمندسازی زن؛ گام اساسی در پیشگیری از آسیبها :
وقتی زنان از نظر:
•اقتصادی
•روانشناختی
•آموزشی
•و اجتماعی
توانمند باشند، تصمیمگیری سالمتری دارند، در تربیت نسل آینده موثرتر عمل میکنند و نقش فعالتری در شکلدهی جامعه سالم ایفا میکنند.
بنابراین توانمندسازی زن، یک اقدام حمایتی نیست؛ یک استراتژی هوشمندانه پیشگیرانه است.
